Bezpieczeństwo telekomunikacyjne i teleinformatyczne w systemie bezpieczeństwa państwa

Znaczenie bezpieczeństwa telekomunikacyjnego i teleinformatycznego (dalej opisywanego, jako TiT) obecnie okazuje się jednym z kluczowych aspektów bezpieczeństwa narodowego. W Polsce definiuje się, owe bezpieczeństwo, jako stan wolny od zagrożeń dla suwerenności kraju, przetrwania narodu oraz suwerenności zewnętrznej, pozwalającej realizować cele strategiczne państwa na arenie międzynarodowej. Bezpieczeństwo to ma tworzyć system, którego zadaniem będzie reagowanie i przeciwstawianie się wszelkim niebezpieczeństwom (militarnym i niemilitarnym), wykorzystujący, do tego celu, cały swój potencjał (militarny i niemilitarny).

Zgodnie z obecnymi trendami, powstaje coraz więcej dokumentów prawnych, w których mówi się o bezpieczeństwie TiT. W Polsce, najważniejszym dokumentem tego typu jest Strategia bezpieczeństwa narodowego.

Strategia oprócz wymieniania potencjalnych zagrożeń TiT, wskazuje też instytucje, które w razie ich pojawienia się, mają za zadanie neutralizować niebezpieczeństwo. Jest to związane z, ciągle rosnącym, zagrożeniem ataku informatycznego na instytucje państwowe, a nawet prywatne. Dlatego wyspecjalizowane służby, wojskowe i cywilne, mają za zadanie zwalczać przestępczość komputerową skierowaną przeciw rządowym i samorządowym strukturom. Aby skutecznie osiągać założone cele, służby te muszą prowadzić swoje działania z producentami i dystrybutorami sprzętu komputerowego, usług teleinformatycznych, krajowymi dostawcami usług komórkowych, internetowych oraz z ośrodkami naukowymi i szkolącymi przyszłe kadry IT.

Jeżeli chcemy skutecznie zwalczać przestępczość informatyczną, musimy na pewno skupić się na nowych rozwiązaniach prawnych (tworzyć je, a następnie dopilnować, aby nie stały się tylko martwymi przepisami), a także rozwijać rodzimą kryptografię.

Jeżeli ujmiemy system bezpieczeństwa w szerokim, tego terminu, znaczeniu – to jednym z jego elementów będzie jego system obronny, który jest zorganizowanym i skoordynowanym zbiorem elementów (materialnych i niematerialnych) powiązanych ze sobą w celu działania na rzecz obrony państwa.

Do głównych zadań tego systemu zaliczamy:

• Likwidowanie skutków niebezpieczeństw
• Utrzymywanie pokoju
• Przygotowywania państwa na nadchodzące zagrożenia

Struktura takiego systemu wygląda następująco (składa się z trzech elementów):

• Militarny
• Niemilitarny
• Organizacyjny (zarządzanie obronnością, wydawanie poleceń odpowiednim służbom etc.)

System obronny dopełniają polityka bezpieczeństwa państwa, przysposobienie obronne społeczeństwa oraz infrastruktura obronna.

Bezpieczeństwo TiT obecnie, najściślej, związane jest z elementem niemilitarnym, aczkolwiek znajduje ono także miejsce w pozostałych dwóch, gdzie odgrywa znaczącą rolę.

Bezpieczeństwo TiT w wąskim rozumieniu, jest to katalog zagadnień z dziedziny informatyki traktujące o zakresie i możliwościach ochrony sieci komputerowych w zakresie poufności, udostępniania i integralności danych.

Bezpieczeństwo TiT w szerokim rozumieniu, odnosi się do wielu dziedzin, od ochrony danych i sposobów ich przekazywania, po sposoby ich pozyskiwania z zewnętrznych źródeł. Rozpatrując BTiT w tym znaczeniu, należy je powiązać ze zjawiskiem określanym, jako wojna informacyjna.

Wojna informacyjna, jest to działanie oparte na technologiach informatycznych, prowadzone w trakcie impasu politycznego lub konfliktu zbrojnego przeciw drugiemu podmiotowi. Jej głównym założeniem jest wywarcie wpływu na systemy informatyczne przeciwnika, przy jednoczesnej ochronie własnych. Jednym z założeń takiego działania jest wpływanie na informacje, jakie otrzymuje przeciwnik (fałszowanie ich, tworzenie szumów informacyjnych, dezinformowanie etc.).

Wyróżnia się dwa typy działań wojny informacyjnej:

• Ofensywne – polegają na zdobywaniu informacji z zasobów przeciwnika
• Defensywne – polegają na niedopuszczeniu, do przedostania się danych do przeciwnika, dlatego bardzo ważne jest posiadanie bezpiecznych systemów obrony i dróg przekazywania informacji.

Szczególnie w takich sektorach gospodarki, w których istnieje konieczność wykorzystywania przewagi informacyjnej oraz ochrony treści, bezpieczeństwo TiT powinno być najbardziej rozwijane. Chodzi tu o najbardziej wrażliwe punkty każdego państwa, jak energetyka czy finanse.